Hande Yener - Teşekkürler

2011 yazını Bana Anlat teklisi ile geçiren Hande Yener bu şarkının da içinde yer aldığı 12 parçalık yeni albümü 'Teşekkürler'i nihayet geçtiğimiz hafta müzikseverlerin beğenisine sundu. Albümün çıkacağı daha yaz başından duyurulduğu için her yeni Hande Yener çalışması gibi 'Teşekkürler' de sanatçının hayranları ile müzik çevrelerince merakla beklenmekteydi ve yine her yeni Hande Yener çalışması gibi hem olumlu hem de olumsuz eleştirileri beraberinde getirdi. Yıllardır seslendirdiği pek çok başarılı eserle Türk popüler müziğinde kendine sağlam ve özel bir yer edinen Yener, yaptığı çalışmalar sadece isminden dolayı bile merak edilip dinlenen bir şarkıcı artık. Biz de 'Ayın Albümü' köşemizi bu ay için kendisine ayırarak bizlere hem şu ana kadar sunduğu, hem de bundan sonra sunacağı güzel şarkılar için "Teşekkür" etmek istedik. 

Öncelikle konu Hande Yener olunca şarkılarının yanı sıra görsel bir beklentimiz de oluyor kendisinden; çünkü her ne kadar "çalıntı", "kopya" vb. ifadelerle itham edilse de gerek fotoğrafları, gerekse de klipleriyle her daim dikkat çekip konuşulan bir isim o. Bu albümde de bizi en başından çeken şey Kemal Doğulu imzalı kapak fotoğrafı. İncelediğimizde fazlaca photoshop kullanımı sebebiyle doğallıktan uzak görünse de, ilk bakışta dikkatimizi çekmeyi başarabilen bir çalışma. Yener’in yatar şekilde verdiği pozu, saçı, makyajı, kıyafetleri gayet yerinde ama belki de fotoğraf üzerinde yapılan rötuşlarda aşırıya kaçılmayıp kapak tasarımında da daha profesyonel bir düzenlemeye gidilseydi daha iyi olabilirdi. Her şeyden öte sanatçının yeni imajı dâhilinde sarı saçlardan vazgeçmiş olması sevindirici ve albüm kartoneti içinde kapaktakinden daha güzel Hande Yener fotoğrafları bulacağınız da kesin.

Albümdeki şarkıların yaratıcılarına genel bir bakış attığımızda tüm söz ve müziklerin Sinan Akçıl’a ait olduğunu görüyoruz. Düzenlemelerde ise Akçıl’ın yanı sıra Enver Günen, Emrah Karaduman ve Volga Tamöz isimlerine rastlıyoruz. Yener’in dönem dönem hep aynı isimlerden şarkı alıp okumasını bir zaman sonra tekdüzeliğe dönüştüğü için pek doğru bulmuyorum. Şu anda da kariyerinde Sinan Akçıl dönemi yaşıyor ve bu bir albüm daha böyle devam ederse gerçekten sıkıcı bir hal alacak gibi. Neyse ki aranjelerde az da olsa farklı isimler görmek güzel.

Albümü çıktığı günden beri müzik çalarında defalarca döndüren sıkı bir Hande Yener takipçisi olarak tek tek her şarkı hakkında söylemek istediğim birkaç cümlem var. Yener'i bir şarkıcı olarak her daim beğendiğim gerçeği bir yana, bu albüm analizinde her zamankinden daha objektif olmaya çalıştığımı da belirteyim. Okurken bir yandan da şarkıları dinlemeyi ihmal etmeyin:

Unutulmuyor –Altyapısı sağlam başarılı bir dans parçası olan çalışma albümün açılışı için doğru bir seçim; ancak sözlerde eksik bir taraf da yok değil. "Sonunu mutlu görmek değiliz", "Kaldığı yerden sürmek değiliz" cümleleri bana pek bir şey ifade etmedi açıkçası. "Üç kişi beş kişi on kişi / Yordu çok herkesi aşk işi" dizeleri ise akıcı olsun diye yazılıvermiş gibi geliyor kulağa. Şarkının genelinde, "Akıyor hayat ama bir kişi unutulmuyor" cümlesinde özetlenen ana duyguya uygun daha anlamlı sözler bulunsaydı daha güzel olurdu sanki.

Havaalanı – En dürüst ve tarafsız yorumla albümün en 'hafif' ama en 'hit' potansiyeli taşıyan şarkısı budur diyebilirim. Lokomotif olsun diye albüme dahil edildiği ortada. Bu şarkıyı acımasızca eleştirenlere diyeceğim şudur: Çok ciddiye almamak gerekiyor, zaten "uçak, gemi, tren, bir araba fark etmez".

Ben Yokum – Sözleri itibariyle güzel bir yaz sonu, sonbahar şarkısı. Yer yer gitarların ön planda olduğu altyapısıyla da güçlü bir parça. Albümün uzun soluklu şarkılarından biri olacak gibi.

Teşekkürler – Kesinlikle hit olacak, Türkçe pop kurallarına uygun yapılmış bir ayrılık şarkısı. Sinan Akçıl vokali olmasa içinde barındırdığı yüksek doz duyguyu koruyabilecek bir çalışmaymış doğrusu. Yenilikçi bir yanı yok belki ama Havaalanı misali bu şarkı da albümdeki 'slow' lokomotif. Önümüzdeki kış bolca dinleyecek ya da duyacağız.

Aşkın Dili (Nonazayi) – İşte albümün en eğlenceli şarkısı. Bu albümdeki hareketli şarkılar içinde bir numaralı favorim şahsen. Aşkın dilini çözmeye çalışanlar ıskalamamalı bu parçayı. Anlatarak olmaz dinlemeniz lazım. "Ne mi o? Baradayi deyyo naradayi zeyyov natuda..."

Dön Bana – Bence albümdeki duygusal şarkılar içinde en iyisi. Sözler ve Yener’in etkileyici vokali dokunuyor insana. Giden sevgilinin ardından acılı bir 'geri dön' çağrısı. Yener’in Apayrı albümündeki Nasıl Zor Şimdi şarkısındaki duyguyu hatırlatan sözler pek bir içten: “Birini yeniden tanıyıp boşuna alışıp sevmeye değmez.”

Kalbine Bulutluyum – Farklı ve hoş bir aşk kokusu var bu şarkıda. Taze taze, kıpır kıpır… Aşkın Dili ve Dön Bana’nın yanında albümdeki ilk üç favorimden bir diğeri bu parçadır. Orta ritimde akıp giden bir aşk ve umut şiiri.

Keşke – Biten bir aşkın ardından sevgiliye bir başka 'geri dön' çağrısı. Pop-rock aranjesiyle albümün farklı tınlayan çalışmalarından biri. Özellikle 'Apayrı' dönemindeki Hande Yener’i sevenler zamanla daha çok sevip sahiplenecektir bu parçayı.

Böyle Biriyim – "Yazdıklarımı kimse görmeden hiç düşünmeyip yine silerim. Böyle biriyim" diye giden sözleriyle bir 'kişinin kendiyle hesaplaşma şarkısı' olarak nitelendirdiğim çalışma defalarca dinlememe rağmen henüz bıkmadığım bir diğer parça.

Aşk Müziği – Albümün ısınamadığım tek şarkısı. Söz, müzik ve düzenlemesiyle çok zorlama geliyor kulağa. Albümün nazar boncuklarından…

Bana Anlat – Dale Don Dale esintili altyapısıyla 2011 yazına eşlik eden ve muhtemelen orada kalacak çalışma. Üzgünüm.

Vakti Yok – Aşka hitaben yazılmış, belki de albümdeki en anlamlı sözlere sahip şarkı. Aranjesi de o derece kaliteli ama hit potansiyeli taşımaktan uzak. Farklı bir tat almak isteyen Hande Yener dinleyicilerinin bağrına basacağı hoş bir kapanış parçası. 

Sonuç olarak "Hande Yener ne yapsa dinleriz!" ayrımcılığına girmeden değerlendirmeye çalıştığım albümdeki şarkılar ne kadar olumsuz eleştiriler alacak olsa da çokça dinlenecek, sosyal platformlarda paylaşılacak ve söylenecek. Hande'ye Neler Oluyor albümünün başarılı bir devamı şeklinde değerlendirebileceğimiz bu çalışma Yener'in en iyisi midir, asla... Ancak bugüne dek yaptıklarıyla tarafımızda kredisi zaten çokça yüksek sanatçıya bir kez daha "teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler".